enEnglish

می خواهم روشنی را بچشم، گرمی خانه لک لک را ادراک کنم و نفس عمیق بکشم، یله و رها
**
از پدرم خواستند رضایتنامه ای را امضاء کند تا برای نجات جان مادرم، مرا مرده به دنیا آورند

اما اشتیاق حضورم چنان بود که متولد شدم، نهم مرداد ماه(شیر، اسد، لیو) سال یکهزار و سیصدو شصت خورشیدی، حوالی ظهر

از پدر و مادری فرهنگی، هر دو دبیر هنر

و در کنار برادر و خواهری بهتر از برگ درخت که امروز یکیشان دامپزشکی بنام است و دیگری دکترای فیزیولوژی ورزشی

زادگاه و محل زندگیم سیرجان بود، تا اینکه قبولی در دانشگاه، خدمت سربازی و سپس شرایط کاری، مرا رهسپار کرمان، اصفهان، تهران، عسلویه و بندرعباس  کرد

سال ۱۳۷۹ دانشجوی رشته برق دانشگاه افضلی پور(شهید باهنر)کرمان شدم و با مدرک کارشناسی برق-مخابرات فارغ التحصیل

کوهنوردی را از سالهای دور و سپس در حد بضاعت سنگنوردی آموختم.

دوره های راهنمای اکوتوریسم را طی کرده ام و دارای مدرک راهنما از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هستم.

تخصصم طراحی شبکه های پسیو فیبرنوری،سیستمهای امنیتی و مشاوره در خصوص خرید و نصب تجهیزات ناوبری دریاییست اما همه تلاشم در اینجا معطوف آگاه سازی هموطنانم برای نجات سرزمینی سوخته و رنجور از نامهربانی ساکنانش است

**

سیر و سیاحت بخش عمده ای از زندگیم ر ا در بر گرفته و تا کنون به هندوستان، مالزی، اندونزی، کنیا، تانزانیا، امارت عربی متحده، سریلانکا و نپال سفر کرده ام.

از همان کودکی که سگ و مرغ و خروس در خانه داشتیم عاشق حیوانات بودم، نهایتا پاییز ۹۱ بود که تصمیم گرفتم بجای نق زدن و شکوه و شکایت کردن، تلاش کنم برای آگاه سازی و حمایت از این سرزمین، از زمین، از تنها جایی که تمام عزیزانم، تمام انسانهای پاک و شریف در آن نفس می کشند

و مبارزه کنم با همه آنهایی که کمر همت بر نابودی جانداران و محیط زیستش بسته اند
**
برنامه های آموزشی بسیاری ترتیب داده ام؛ در محضر بزرگان و اساتید فن شاگردی کردم و مرخصی های با حقوق و بی حقوقم را با دوچرخه اطراف ایران رکاب میزنم، شاید تلنگری باشد به روح هموطنانم
***
به امید روزی که همه عاشق مارمولکها باشند
عبدالرضا کوهپایه

عکس: انتهای غار نمکدان قشم، طولانی ترین غار نمکی دنیا به طول ۶۵۸۰ متر